Objawy subklinicznej niedoczynności tarczycy – czy są inne niż w tradycyjnym schorzeniu?

Subkliniczna niedoczynność tarczycy jest jednym z rodzajów tego schorzenia. Dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Ten rodzaj tarczycy jest cięższy do wykrycia, z racji tego, że lekarz nie jest w stanie stwierdzić typowych dla tego schorzenia objawów. Dlatego też w środowisk medycznym nazywana jest niedoczynnością skąpoobjawową.

Jeśli zauważyłeś lub zauważyłaś u siebie poniższe objawy, zastanów się, czy nie masz problemów z tarczycą. Do najczęściej pojawiających się objawów tarczycy subklinicznej należą:

  • częste bóle głowy,
  • odczuwanie zimna,
  • zaparcia,
  • często pojawiający się zły nastrój,
  • ciągle pojawiające się zmęczenie,
  • w krytycznych przypadkach również depresja.

Powyższe objawy są wykrywane u osób dorosłych. Co ciekawe, na subkliniczną niedoczynność tarczycy chorują również dzieci. U tych młodszych choroba ta objawia się następująco:

  • żółtaczka noworodków, która nie chce ustąpić,
  • nieprawidłowy wzrost,
  • problemy w przyjmowaniu jedzenia,
  • łuszcząca się i ciągle zimna skóra,
  • zmniejszenie ruchliwości.

Starsze dzieci, które chorują na niedoczynność subkliniczną mogą narzekać na:

  • całkowite lub częściowe zahamowanie wzrostu,
  • problemy z dojrzewaniem płciowym,
  • problemy z koncentracją i pamięcią, co w konsekwencji utrudnia naukę,
  • częste zaparcia,
  • nadmierna senność,
  • pojawiające się często bóle głowy,
  • senność,
  • łamliwe i suche włosy,
  • sucha i zimna skóra.

Aby dokładnie zdiagnozować niedoczynność tarczycy potrzebne są specjalistyczne badania hormonalne, które pozwolą na stwierdzenie niedoboru lub nadmiaru określonych hormonów.
Pierwszym i podstawowym badaniem jest określenie stężenia TSH we krwi. Jeśli okaże się, że jego poziom jest wyższy, niż określa norma, konieczne będzie wykonanie dodatkowych badań. Pierwszym z nich jest określenie poziomu fT4, czyli tyroksyny. Jeśli chorujemy na pierwotną niedoczynność tarczycy, która jest wynikiem choroby gruczołu, to fT4 będzie obniżone względem TSH.
W pozostałych rodzajach niedoczynności – wtórnej i trzeciorzędowej – poziom TSH jest niski, podobnie jak fT3 i fT4. Niedoczynność utajona pojawia się, kiedy w wynikach badań widzimy TSH wyższe, niż górna granica, zaś fT4 i fT3 mają prawidłowe stężenie we krwi.

Jeśli lekarz chce jednoznacznie określić, żę pacjent choruje na niedoczynność tarczycy, może poprosić o dodatkowe badania. Należą do nich oznaczenie przeciwciał, takich jak anty-TPO i anty-TG. Jeśli okaże się, że anty-TPO jest podwyższone, przyczyną pojawienia się niedoczynności będzie choroba Hashimoto, czyli zapalenie tarczycy, które samoistnie ją wyniszcza.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *